वालचंद कॉलेज, सांगली येथून बीई सिव्हील १९६६ मध्ये पास झाल्यानंतर तेथेच मी असिस्चंट लेक्चरर म्हणून रुजू झालो. तेव्हपासून २००३ पर्यंत नोकरी करून सिव्हील विभाग प्रमुख या पदावर निवृत्त झालो. त्यानंतरही पदव्युत्तर विद्यार्थ्याना मार्गदर्शक या नात्याने मानधन तत्वावर २०१५ पर्यंत मी कार्य करीत होतो.
माझ्या आयुष्याचा महत्वाचा काळ वालचंद कॉलेजच्या परिसरात गेल्याने मला कॉलेजबद्ल आत्मियता होती. स्व. धोंडुमामा साठे या कॉलेजच्या संस्थापकांविषयी व त्यानी स्थापन केलेल्या महाराष्ट्र टेक्नििकल एज्युकेशन सोसायटीविषयी मनात आदर होता. त्या सोसायटीचा आजीीव सभासद होण्याचे भाग्य मला कॉलेज पॉलिटेक्निकचे प्राचार्य एस. जी. कानिटकर यांचेमुळे २००८मध्ये मिळाले.
वालचंद कॉलेजच्या माजी विद्यार्थी संघटनेच्या स्थापनेपासून मी त्यात सक्रीय सहभाग घेतला. जॉईंट सेक्रेटरी या नात्याने मी संघटनेचे प्रवेश अर्ज व वृत्तांत लेखनाचे काम करीत होतो. सध्या जनरेटर रुमशेजारी माजी विद्यार्थे संघटनेचे ऑफिसही आम्ही सुरू केले होते. २०१३ नंतर या संघटनेचे काम बंद पडले.
मला मराठी साहित्य व विज्ञानाची आवड असल्याने मराठी विज्ञान परिषदेची शाखा कार्यवाह श्री म. ना. गोगटे यांच्या हस्ते १९६९मध्ये मी सांगलीत सुरू केली होती. ऍ९७३ ते १९७६ या काळात मी आयआयटी कानपूर येथे घेल्याने ती शाखा बंद पडली.
त्यानंतर १९८१ मध्ये मराठी विज्ञान प्रबोधिनी या नावाने प्रा, म. वा जोगळेकर यांच्या पुढाकराने ही संस्था पुन्हा सुरू झाली. २०१२ नंतर या संस्थेचे काम बंद पडले.
एकूणच वालचंद कॉलेजची माजी विद्यार्थी संघटना आणि मराठी विज्ञान प्रबोधिनी या दोन्ही संस्थांचे कार्य पुन्हा पूर्वत सुरू करण्यासाठी मी प्रयत्न सुरू केले. मात्र माझी सुविद्य पत्नी सौ. शुभांगीच्या दीर्घ कालीन आजारामुळे आणि तिच्या २०१६ मध्ये निधन झाल्यानंतर मी गेली अनेक वर्षे ग्रीन कार्डवर सहा महिने अमेरिकेत रहात असल्याने या कार्यात खंड पडला.
ज्ञानदीप फौंडेशनच्या कामात विलिंग्डन कॉलेजचे माजी प्राध्यापक डॉ. यशवंत तोरो आणि प्रा. एस.जी. कानिटकर यांच्या सहकार्यामुळे ज्ञानदीप फौंडेशनच्या माध्संयमातून या दोन्ही संस्थांचे पुनरूज्जीवन करण्यासाठी स्थायी कार्यालय करण्याची कल्पना मला सुचली.
सुदैवाने आमच्या घराशेजारील स्वानंद बंगला कौलगुड यानी विकत घेतला होता तो भाड्याने देण्याचा त्यांचा विचार असल्याचे कळल्याने मला एक संधी मिळाली.
वालचंद कॉलेजच्या माजी विद्यार्थी संघटनेसाठी गेस्ट हाऊस तसेच मराठी विज्ञान प्रबोधिनीसाठी कार्यालय करण्यासाठी ज्ञानदीप फौंडेशनने तो बंगला मे २०२५ मध्ये महिना ३०००० रु. भाड्याने घेतला. या वास्तूचे उद्घाटन डेक्कन एज्यकेशन सोसायटीचे सांगलीतील व्यवस्थापक आणि विज्ञान शिक्षक गो. पां. कंटक यांचे यांचे भाचे डॉ. विश्राम लोमटे याच्या हस्ते थाटामाटाने करण्यात आले.
वालचंद कॉलेजच्या माजी विद्यार्थी संघटनेसाठी गेस्ट हाऊस
स्थानिक व्यवस्थापनाची रीतसर अनुमती घेऊन आणि निमंत्रण पत्रिका छापून  वितरीत केली;वालचंद कॉलेजच्या माजी विद्यार्थी संघटनेसाठी गेस्ट हाऊसचे १५ ऑगस्ट २०२५ रोजी उद्घाटन करण्याचे ठरले.प्रत्यक्षात आयत्यावेळी कॉलेजच्या व्यवस्थापनाचे कोणीही उपस्थित राहिले नाही.
१५ ऑगस्ट २०२५ रोजी झालेला कार्यक्रम
मी त्यावेळी अमेरिकेत होतो. काही जणांनी ती वेळ निभावून नेली पण मला ते पटले नाही. वालचंद कॉलेजच्या स्टेक होल्डर्सना ही गेस्ट हाऊसची कल्पना मान्य नाही असे मला फोनवरून सांगण्यात आले. माझ्यामते कोणत्याही शिक्षणसंस्थेचे खरे स्टेक होल्डर्स हे शिक्षक वा प्राध्यापक आणि माजी विद्यार्थी असतात. व्यवस्थापक फक्त मालकी आणि आर्थिक वि।याशी संबंधित असतात. जसे सिनेमाचा निर्माता हा केवळ भांडवल पुरवणारा उद्योजक असतो.
तरीपण सद्यस्थितीत व्यवस्थापनाच्या इच्छेविरुद्ध मला काहीही करायचे नव्हते. मी ती जागा त्या दिवशीच सोडण्यास कळविले व सर्व सामान काढून किल्या मालकांकडे सुपूर्त केल्या. तीन चार महिन्यांचा जवळजवळ एक लाख रुपयांचा खर्च निष्कारण वाया गेला.
No comments:
Post a Comment